Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Persoonlijke hulpmiddelen

Sections

Uitleg bloedverdunner aan bed

Belangrijk uitgangspunt: wat wil de patiënt wel weten en wat juist niet

PW8 - 24-02-2017 | door Cindy Reinders
Ziekenhuisapotheker Zina Schenkels-Brkic geeft met een waaierkaart uitleg over het gebruik van bloedverdunners aan het bed van de patiënt.
Uitleg bloedverdunner aan bed

Een cursus motivational interviewing heeft haar erg geholpen bij de gesprekken.

De kleurrijke waaierkaart die ziekenhuisapotheker Zina Schenkels-Brkic tijdens haar opleiding ontwikkelde voor patiënten die bloedverdunners gebruiken, hanteert het stollingsteam in het Rotterdamse ErasmusMC nog steeds. “De waaier, met een apart blaadje per onderwerp, is veel patiëntvriendelijker dan de gebruikelijke bijsluiter”, vertelt ze. “Patiënten kunnen er niet alleen vinden wat trombose is, maar ook of ze kunnen sporten of een tatoeage kunnen nemen.”

Schenkels heeft haar specialisatie inmiddels afgerond en houdt zich momenteel vooral bezig met de implementatie van het softwaresysteem HiX. “Maar als ik tijd heb, blijf ik graag betrokken bij de patiëntgesprekken.”

Tijdens de pilot heeft ze zelf vijftig – nieuwe en bestaande – gebruikers aan bed geschoold door de waaier met ze door te nemen. Schenkels: “Daarbij was een belangrijk uitgangspunt: wat wil de patiënt zelf weten over het gebruik van bloedverdunners, en wat juist niet. Zo gaf een jonge vrouw aan dat ze het niet wilde hebben over kinderwens en zwangerschap, omdat dat niet van toepassing was. De drie belangrijkste punten, zoals de alarmsymptomen waarbij iemand altijd een arts moet raadplegen, besprak ik wel altijd.”

Simpele methode

Bij het voeren van de gesprekken heeft een cursus motivational interviewing haar enorm geholpen, zegt ze. “Met een simpele methode van vier stappen krijg je de patiënt echt meer betrokken bij zijn therapie, het uiteindelijke doel.”

Schenkels wilde tijdens haar differentiatiefase graag iets aan patient empowerment doen. “Uit ons klantentevredenheidsonderzoek bleek namelijk dat patiënten vonden dat de communicatie rondom medicatie beter kan; iets wat ook landelijk naar voren komt.” Ze koos voor de bloedverdunners, omdat deze middelen in de top 5 staan van vermijdbare ziekenhuisopnames door verkeerd geneesmiddelgebruik. “En omdat met de implementatie van een stollingsteam er een vervolg gegeven kon worden aan mijn project.” Inmiddels hebben de stollingsverpleegkundigen de scholing dan ook van Schenkels overgenomen.

Waar volgens haar nog veel te winnen valt, “is het moment dat we de patiënt naar huis sturen. We moeten dan niet alleen maar instructies overdragen, maar ook kijken of de therapie wel uitvoerbaar is voor de patiënt.”

Document acties

Back to top