Van de voorschrijvers vindt 94% dat duurzaam voorschrijven in de Nederlandse gezondheidszorg moet worden gestimuleerd. Ook zijn de zorgverleners bereid om andere keuzes te maken: 97% overweegt een even goedwerkend medicijn met een lagere milieubelasting voor te schrijven, blijkt uit de antwoorden van onder anderen huisartsen, medisch specialisten, arts-assistenten en verpleegkundig specialisten.
Volgens de onderzoekers weten de meeste artsen wel dat een huidgel minder duurzaam is dan een tablet, maar van alle deelnemers aan het onderzoek gaf twee derde aan niet te weten of een geneesmiddel PFAS bevat.
Ook weten heel weinig zorgverleners waar ze betrouwbare informatie over milieubelasting van geneesmiddelen kunnen vinden. Daarnaast noemt 60% het ontbreken van duidelijke richtlijnen of aanbevelingen als belemmering voor duurzaam voorschrijven.
Scholing en richtlijnen
Uit het onderzoek blijkt verder dat de voorschrijvers duurzaamheid graag willen meenemen in hun voorschrijfgedrag, maar daarvoor wel de juiste omstandigheden nodig hebben, concluderen de onderzoekers, die pleiten voor gerichte scholing en duidelijke landelijke richtlijnen.
In de medische richtlijnen moet informatie worden opgenomen over de milieubelasting, en die informatie moet ook onderdeel worden van elektronische voorschrijfsystemen, zodat voorschrijvers duurzaamheid kunnen meewegen zonder dat dit een extra stap vraagt in het werkproces.
Antimicrobiële resistentie
Ook moeten de milieueffecten structureel meewegen bij de toelating van nieuwe geneesmiddelen. Dat vraagt actie op nationaal en Europees niveau, stellen de onderzoekers. Daarnaast is meer transparantie nodig over de milieubelasting van de hele medicijnketen: van productie en distributie tot gebruik, afval en bijvoorbeeld de bijdrage aan antimicrobiële resistentie.
Ten slotte vinden de onderzoekers dat ook zorgverzekeraars hun beleid moeten aanpassen. Zij moeten niet meer alleen kijken naar de laagste prijs, maar ook naar duurzaamheid bij het vaststellen van criteria voor vergoeding.
