IGJ: medische hulp aan mensen zonder zorgverzekering moet beter

Volgens de inspectie gaat het om mensen die in verschillende situaties geen zorgverzekering hebben, zoals dak- en thuislozen die geen geld of aandacht hebben voor een zorgverzekering, of geen verzekering kunnen afsluiten omdat ze geen (post)adres hebben.

Ook betreft het mensen die zonder verblijfsvergunning in Nederland zijn en daardoor geen verzekering kunnen afsluiten. Die durven niet naar een arts te gaan, want ze zijn bang als ‘illegaal’ ontdekt te worden. En arbeidsmigranten van binnen de Europese Unie die hun baan verliezen, en daardoor ook hun zorgverzekering.

Onbekend is hoeveel mensen geen zorgverzekering hebben, maar volgens de toezichthouder gaat het waarschijnlijk om zo’n 100.000 personen.

Twee regelingen

Onverzekerden weten vaak niet dat zij toch recht hebben op noodzakelijke zorg en waar ze terecht kunnen. Ook weten niet alle zorgverleners – artsen, apotheken, ziekenhuizen en verpleeghuizen – dat, en hoe zij de zorg voor onverzekerden (grotendeels) kunnen declareren via twee wettelijke regelingen: één regeling voor onverzekerbare vreemdelingen zonder verblijfsvergunning (OVV) en één voor mensen die niet verzekerd zijn om een andere reden (SOV).

Mensen krijgen daardoor vaak niet de medische zorg die ze nodig hebben bij een huisarts, apotheek of bijvoorbeeld een ziekenhuis, aldus de inspectie, die zorgverleners adviseert ervoor te zorgen dat al hun medewerkers – ook achter de balie – weten dat ook onverzekerden recht hebben op medische noodzakelijke zorg. En bijvoorbeeld hoe zij tolken kunnen inschakelen.

Lokaal samenwerken

Volgens de IGJ is het daarnaast belangrijk dat zorgaanbieders lokaal samenwerken, ook met gemeenten en maatschappelijke en welzijnsorganisaties. Dan komen alle mensen om wie het gaat beter in beeld. Ook kunnen patiënten dan beter naar de juiste zorgaanbieder worden doorverwezen om de noodzakelijke zorg te krijgen waar zij recht op hebben.