Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Persoonlijke hulpmiddelen

Navigatie

Studenten zélf leren denken

Debby Toornvliet-Steinmeijer koppelt casuïstiek aan theorie

PW15 - 13-04-2018 | door Annemiek Veelenturf
Coachen van patiënten is tweerichtingsverkeer, en dus is het prioriteit studenten farmacie te leren communiceren, vindt docent Debby Toornvliet-Steinmeijer.
Studenten zélf leren denken

“De kunst is dat je empathisch en beleefd blijft.”

Lesgeven geeft haar energie. “Het is fantastisch als je merkt dat je inbreng met enthousiasme wordt ontvangen”, zegt docent en apotheker Debby Toornvliet-Steinmeijer (43). Studenten stappen op haar af met vragen, zoals laatst een meisje dat stage liep bij een apotheker die voor haar eigenlijk helemaal geen tijd had. Tja, hoe pak je dat aan?

Toen ze zelf in 2000 afstudeerde, ervoer ze een diepe kloof tussen universiteit en apotheekpraktijk. Als communicatiedocent hoopt ze de farmaciestudenten van nu beter op die stap voor te bereiden.

Dat past ook bij het huidige farmacie-onderwijs, dat zich heeft getransformeerd van leren bereiden en informatie verstrekken naar begeleiden en coachen van patiënten. “Tweerichtingsverkeer dus”, onderstreept Toornvliet-Steinmeijer, “waarbij het allemaal draait om communicatie.”

Empathisch blijven

Het leukste vindt ze casuïstiek koppelen aan theorie. Want je kunt wel uit boeken leren hoe te communiceren, maar wat doe je als een breedsprakige patiënt de tijd neemt uit te wijden over niet-relevante zaken?

“De kunst is dat je empathisch en beleefd blijft”, doceert ze, “en het moment kiest waarop je het gesprek rustig kunt onderbreken en naar je hand kunt zetten. Dán stel je aan de orde wat je wilt bespreken.”

Minder leuk vindt ze dat studenten vaak om kant-en-klare oplossingen vragen. “Ik vind: ze moeten zélf leren denken, het is tenslotte een academische opleiding. Maar ik merk dat dat vaak lastig is. Bijvoorbeeld wanneer een patiënt wisselt van antidepressivum, kan dat op verschillende manieren. Maar of je langzaam afbouwt, of juist snel overstapt, hangt helemaal af van de individuele situatie van de patiënt. Ik zeg dan: kijk daarnaar.”

Een docent moet houvast bieden, openstaan voor vragen. “Je moet sociaal zijn en graag samenwerken.” Ze vertelt over iets dat haar in het bijzonder is bijgebleven en dat gebeurde tijdens de apotheekgame, een vast onderdeel van de farmacie-opleiding in Utrecht.

“Een studente was dwars en dat gaf frictie in de groep. Ik heb haar apart genomen, met haar gepraat. Het bleek dat ze met privé-problemen zat waarmee ze moeilijk kon omgaan. Ze heeft dat toen gedeeld met haar groepsleden die heel begripvol reageerden. Alles viel op z’n plek en iedereen kon weer verder. Heel bijzonder om dat mee te maken.”

Document acties

Back to top