CVZ-advies dure medicijnen raakt openbare apothekers niet

College hertoetst alleen dure geneesmiddelen van ziekenhuizen

30-07-2012

Het College van Zorgverzekeringen (CVZ) gaat de komende drie à vier jaar alle recent toegelaten dure medicijnen streng beoordelen op hun effectiviteit in verhouding met de prijs. Die beoordeling treft openbare apothekers voorlopig niet. Al deze ongeveer veertig dure medicijnen krijgen patiënten via hun ziekenhuis.

Dat zegt een woordvoerder van het CVZ nadat het NOS twee conceptadviezen van de organisatie aan minister Schippers van VWS had achterhaald. In beide adviezen raadt het CVZ aan medicijnen voor de ziekte van Pompe (alglucosidase alfa, Myozyme) en de ziekte van Fabry (agalsidase alfa, Replagal; agalsidase beta, Fabrazyme) niet meer te vergoeden vanaf 2013. Volgens het college zijn de medicijnen te duur. Zo levert Myozyme voor een patiënt met de niet-klassieke vorm van de ziekte van Pompe na een behandeling van veertig jaar twee levensjaren winst op. Dat kost in totaal 16 à 28 miljoen euro, afhankelijk van de patiënt.

Het CVZ heeft de afgelopen vier jaar toestemming gegeven voor vergoeding van enkele tientallen dure medicijnen uit het basispakket, met als voorwaarde dat deze na vier jaar opnieuw worden beoordeeld op hun nut in verhouding met de prijs. Het gaat vooral om bepaalde geneesmiddelen tegen kanker en weesmedicijnen.

Volgens de woordvoerder van het CVZ heeft het advies uit beide conceptrapporten niets te maken met de besluitvorming rond toelating van het orale antistollingsmiddel Pradaxa (dabigatran). Critici hebben de afgelopen dagen laten weten dat het CVZ snel dit middel moet toelaten. Dat zou volgens hen vele levens per jaar schelen. Het advies zou te lang op zich laten wachten, zo stelden zij in onder meer dagblad De Telegraaf. Traditionele antistollingsmiddelen kosten drie euro per persoon per maand; Pradaxa kost volgens het CVZ 81 à 136 euro per persoon per maand.

Reacties:

H.R. Eleveld :
06-08-2012 16:20

Mijns inziens raakt dit apothekers wel degelijk! Het raakt de kern van de beroepsuitoefening namelijk hoe zorgen we voor doelmatig gebruik van geneesmiddelen!
Wat vinden wij als apothekers van deze beoordeling? Wat is het standpunt van de KNMP in dezen? Zijn wij net als enkele groeperingen mordicus tegen (deels) uit het pakket halen of of zijn we het eens dat € 600.000 per jaar wel veel geld is voor nauwelijks een verbetering van de status van een patient.
Apothekers zijn in de media onzichtbaar als geneesmiddeldeskundige. Artsen praten over alle nieuwe middelen. Dat is een kwalijke situatie in mijn ogen.