Ontkennen

Er bestaat terecht veel belangstelling voor de oncologie. De problematiek neemt door de vergrijzing immers snel toe.

Het jaarlijkse NHG-congres had als titel ‘als het kanker is …’ Daaraan gekoppeld was de oncologie ook het hoofdthema van Huisarts en Wetenschap, met artikelen over diagnostiek, begeleiding en nazorg van de oncologische patiënt. Met de huisarts in een centrale rol, uiteraard. Ook was er aandacht voor communicatieproblemen tussen ziekenhuis, huisarts en apotheker over complexe medicatie. Het kan beslist patiëntgerichter.

Wat heeft de patiënt nu aan al die belangstelling? Mij trof vooral een onderzoeksverslag* over de kwaliteit van leven van longcarcinoompatiënten. De uitkomst was dat de patiëntengroep die enigszins ontkennend met deze ziekte omgaat en zich minder verliest in het sombere toekomstperspectief, meer kwaliteit van leven heeft dan degenen die zich intensief met hun ziekte bezighouden. Deze kennis is voor mij als huisarts van belang. Ons motto – en dat van de familie – is toch vooral: bespreekbaar maken, anticiperen op de toekomst, samen een zorgplan maken. We moeten dus zorgvuldiger uitzoeken of dat wel altijd gewenst is. Want het welbevinden van de patiënt moet altijd centraal staan.

* Vos MS, Putter H, Van Houwelingen HC, De Haes HC. De voor- en nadelen van ontkenning bij longkanker. Huisarts Wet 2011;54(11):602-6.