Stageplek

Ron van de Wal studeerde op zijn 45ste af in Utrecht. “Ik heb ervoor nog een heel privéleven gehad”, licht hij toe. Na zes jaar in loondienst begon hij voor zichzelf in Apotheek Reijst in Leiden. Hij fuseerde met een apotheek van de Stichting VNA en neemt inmiddels deel aan een maatschap van vier Leidse apotheken. Vorig jaar ging de apotheker met pensioen, al blijft hij nog twee dagen per week werkzaam in Apotheek De Aloe.

Van de Wal kwam zo’n drie jaar geleden voor het eerst in contact met een buitenlandse stagiaire. “Dat ging om iemand uit voormalig Joegoslavië. Zij had een partner in Nederland en wilde graag hier haar stage lopen.”

Deze ervaring bracht hem op het idee zich aan te melden bij het zogeheten Student Exchange Programme (SEP) van de International Pharmaceutical Students’ Federation, in Nederland aangestuurd door de K.N.P.S.V. “Toen ik me opgaf, heb ik gezegd dat wij graag iemand uit Indonesië zouden ontvangen. Wij komen daar vaak. Toen kreeg ik er twee tegelijk: Tavinda en Vincent.”

In tegenstelling tot andere apothekers bood Van de Wal de studenten geen onderdak in zijn eigen woning. “Het leek mij beter voor hun eigen ontwikkeling dat ze Nederlandse studenten zouden ontmoeten. Zo is het ook gegaan, en dat was goed. Ik heb hele leuke verhalen gehoord over de studentenflat waar ze woonden. Het meisje kookte weleens met de dames in het studentenhuis. De jongen ging vaak Chinees halen. Of hij kocht bij de snackbar patat en kroket.”

De twee gasten uit Indonesië draaiden mee in de apotheek, maar kregen ook volop de gelegenheid Nederland te verkennen. “Wij zijn in het weekend met ze op stap gegaan. Echte Nederlandse dingen doen: naar de molens in Kinderdijk of poffertjes eten. Doordeweeks gingen ze samen weleens een dagje naar Amsterdam of Maastricht.”

In de apotheek konden de Indonesische studenten het goed vinden met het apotheekteam. Voor de lunch bereidden ze regelmatig nasi, die met smaak werd verorberd. “Ze spraken heel goed Engels waardoor we goed met ze konden communiceren. Ze hebben allerlei taken uitgevoerd: orders opruimen, uitvullen. Ze deden alles wat je ze vroeg. Tavinda en Vincent kenden behoorlijk wat pathologie en farmacologie, maar van interactie hadden ze niet echt gehoord. Opvallend was dat ze ook met traditionele geneeskunde bezig zijn.”

Tavinda en Vincent zelf keken met grote ogen naar de gang van zaken in de Nederlandse apotheek. “Vooral naar de wetgeving en de strenge regels. Daar stonden ze met grote ogen bij te kijken. Dat kenden ze niet. In Indonesië kun je bijvoorbeeld van alles kopen zonder recept.”

Al met al was het verblijf van de buitenlandse studenten in de apotheek een plezierige ervaring, benadrukt Van de Wal. “Ook voor het team. Het is heel leuk te laten zien wat allemaal mogelijk is in dit vak. Zelf vonden ze het ook een eyeopener. We hebben samen nog een apotheek met een robot bezocht. Dat hadden ze nog nooit gezien. Ze hebben uren staan kijken hoe de doosjes eruit kwamen.”